Fou d’Abeilles! is een verhaal van ons gezin, dus we vertellen je héél graag wat meer over ons.

2012 - Onze dochter Anna, bijna 2 jaar, genoot met volle teugen van ons krappe stadstuintje in het midden van het drukke West-Vlaanderen. Onze zoon Vic, was onderweg. Ons leven volgde de stroom, maar niet onze stroom.

20180725_093018.jpg

Een razendsnelle wereld, een kreunende planeet, de druk om te verdienen en te consumeren.

Géén tijd om na te denken, maar toch begonnen we ons een aantal dingen af te vragen.

Welk leven willen we voor ons groeiend gezin? Waar willen we dat doen? Wat willen we onze kinderen leren?

De geboorte van onze zoon naderde snel en dat gaf ons de kracht en inspiratie om vastberaden van richting te veranderen. We hadden goesting naar echte natuur, groen, ruimte, rust, vrijheid en een plek waar gezond boerenverstand nog alle kansen krijgt.

Deze plek vonden we al héél snel in Sugny, een klein Ardens dorpje tussen de uitgestrekte bossen die boven de prachtige Semois-vallei uitsteken. Vier goeie muren, een degelijk dak, een tuin die groot genoeg is om onze goesting te doen, een schrijnwerkerij van bijna 100 jaar oud en een prachtig zicht die ons elke dag vitamines geeft. De mensen in het dorp overgieten dit alles met een zalige zoete saus. We kwamen eindelijk thuis!

Sindsdien leiden we een prachtig, boeiend leven, waarin we zoveel mogelijk onze verantwoordelijkheid proberen te nemen, zonder echter fanatiek te zijn.

DSCF1320.JPG

We telen zoveel mogelijk onze eigen groenten en fruit. In de bossen rondom ons halen we ons brandhout.  Onze kippen zorgen voor eitjes en heerlijk gezond vlees. Af en toe kweken we ook een eigen varkentje.

We proberen regelmatig wat nieuws, wat goed lukt doen we voort en wat verkeerd loopt doen we beter.

We leven op het ritme van de seizoenen. We genieten van wat er is op het moment en we beseffen vooral dat de natuur en de planeet onze beste vriend kan zijn, als we er wat zorg voor dragen.

Heel wat inspiratie voor het leven die we nu proberen te leiden vonden we bij onze grootouders.

Niet zomaar kopen wat je nodig hebt, maar het proberen zelf te maken, te kweken, te laten groeien.

We zijn hen nog elke dag dankbaar voor deze inspiratie en het is merkwaardig en enorm plezant hoe geuren, smaken en beelden uit onze herinneringen als kind, plots weer haarscherp tevoorschijn kunnen komen al die jaren later. De smaak van een radijs of een aardbei recht uit de moestuin. De geur van opwarmende aarde in de lente. Verse appelmoes bij een eigen gekweekte kip. Of zoals bij pépé Georges Patoor, de geur van de verse, lauwe honing terwijl hij uit de raten wordt geslingerd, sensationeel!

 

Van Harte Welkom!   

 

Lander & Sarah, Anna Vic & Georges